Efenim bilenler bilir yol çilesinin ne menem bi şey olduğu hele ki benim gibi 2 saat yol giden biri için yolculuk çin işkencesine dönüşür.Kulaklığımı takıyım gözümü yumuyum hafif uyuklayaraktan gidiyim derim ama olmazzzzz.Özellikle semt otobüsüne bindiğim an nerde meraklı teyze ,bebekli anne(bazı bebekler çok sevimli uslu oluyor şebek hareketler ,agulu sesler çıkararaktan yolculuğum devam eder :D) şişman abla,horlayan amca ,telefonda konuşması bitmeyen ergen var gelirler beni bulurlar.
Yol boyunca meraklı teyzenin soruları bitmez.Camdan dışarı bakarım ama teyze gelir beni dürter "yavrum nerelisin sen " "buralıyım teyze" "yavrum okuyomusun sen""evet teyzem""yavrum kimlerdensin sen" "nerden bilcen teyzem tanımazsın"yavrum ne olcan sen" "bende bilmiyorum teyze ...:D
Bence en vahimi sevgilisiyle konuşan liseli kız.Kulaklığımı unuttuğum zamanlar sanki biliyolarmış gelir yanıma otururlar yol boyu dinlemek zorunda kalırım."aşkımmmm seviyosun dimi beniiiii ""aşkımmmmm çok tatlısınnnnn."aşkımmmmm özledimmmm seniii" bu konuşma aşkımla başlarrrr öylede giderrr:D
Ayakta gitmekten ise bahsetmiyorum bile bi gün olsun oturamadım ki EGO (erken gelen oturur :DDDD) da hep ayakta gittim okula:P
Efenim ilk yazımızda böyle sitemli oldu ama idare ediverin gariiiiii:D to be continue...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder